تهران، ایران— در حالی که گلهای شاخه بریده زیبایی و طراوت را به هر فضایی میآورند، لایه زیرین نگرانکنندهای از مواد شیمیایی میتواند خطری جدی برای سلامتی کسانی باشد که روزانه با آنها سر و کار دارند. بررسیها نشان میدهند که تمرکز بالای باقیمانده آفتکشها در گلهای وارداتی، کارگران مزارع و به ویژه گلفروشان را در معرض عوارض مزمن و گاهاً شدید سلامتی قرار میدهد، معضلی که تا کنون در این صنعت کمتر مورد توجه قرار گرفته است.
سارا چن، یک گلفروش سابق در مینیاپولیس، پس از سالها مبارزه با خستگی مفرط، سردردهای شدید و تهوع، مجبور شد کسب و کار موفق هشتسالهاش را تعطیل کند. او معتقد است علائم او مستقیماً ناشی از تماس مداوم با آفتکشهای مضر موجود در گلهایی بود که با عشق فراوان تهیه میکرد. چن میگوید: “اینکه بفهمم به دلیل شغلم احساس بیماری میکنم، هم وحشتناک و هم فلجکننده بود. چرا کسی در مورد این موضوع صحبت نمیکند؟”
واقعیت تلخ: گلها بمبهای سمی هستند
برخلاف مواد غذایی، گلهای تزئینی وارداتی که اغلب از کشورهایی مانند کلمبیا، اکوادور و کنیا میآیند، فاقد سقف مشخصی برای بقایای آفتکشها در اتحادیه اروپا، بریتانیا یا ایالات متحده هستند. فقدان این مقررات، به واردکنندگان اجازه میدهد تا محصولاتی را با سطوح شیمیایی بسیار بالا عرضه کنند، چرا که مصرفکننده نهایی این گلها را نمیخورد. با این حال، کارشناسان سازمانهایی چون شبکه اقدام آفتکشها (PAN) هشدار میدهند که این مواد شیمیایی به آسانی از طریق پوست جذب یا استنشاق میشوند و این گلها را برای افرادی که ساعتها با آنها کار میکنند، به “بمبهای سمی” تبدیل میکنند.
در یک مورد غمانگیز در فرانسه، صندوق غرامت قربانیان آفتکشها به طور رسمی ارتباط بین سرطان دختر ۱۱ ساله یک گلفروش به نام سوفی دوبوآ و مواجهه مادرش با آفتکشها در دوران بارداری را تأیید کرد. این تصمیم بیسابقه زنگ خطر را در سراسر اروپا به صدا درآورد. دوبوآ به رسانههای فرانسوی گفت: “اگر کسی به من هشدار داده بود، دخترم الان اینجا بود.”
شواهد علمی رو به افزایش درباره خطرات شغلی
تحقیقات در این زمینه محدود اما نگرانکننده است. یک مطالعه در سال ۲۰۱۸ که بر روی ۹۰ دسته گل انجام شد، ۱۰۷ نوع آفتکش را شناسایی کرد. برای درک میزان مواجهه، محققان وجود ۷۰ نوع از این آفتکشها را در ادرار کارمندان گلفروشی، حتی با وجود استفاده از دستکشهای دولایه، تأیید کردند. مواجهه با یک آفتکش خاص به نام کلوفنتازین، که به عنوان سرطانزای احتمالی توسط مقامات آمریکایی طبقهبندی شده است (و اتحادیه اروپا مجوز آن را رد کرده)، در این کارگران تا چهار برابر حد مجاز بود.
پروفسور مایکل ادلستون، متخصص سمشناسی بالینی از دانشگاه ادینبورگ، تأیید میکند که در حالی که صنایع دیگر مانند پنبه تلاش کردهاند تا استفاده از مواد شیمیایی را کاهش دهند، در صنعت گلکاری هیچ نهاد نظارتی قوی برای تغییر رویههای قدیمی وجود ندارد.
ناآگاهی گسترده در بین نیروی کار
یکی از بزرگترین موانع، فقدان آگاهی است. جیمز میچل، که بیش از دو دهه در لندن گلفروشی داشته، میگوید هرگز درباره خطرات آفتکشها صحبت نشده است. سارا چن نیز اعتراف میکند که پنج سال اول حرفهاش بدون استفاده از دستکش کار میکرده است. مطالعاتی که تایید میکند گلفروشان علیرغم استفاده از دستکشهای محافظ میتوانند آلوده شوند، او را به وحشت انداخته است.
رعنا وِب، یک گلفروش ۳۵ ساله در بریتانیا، تنها پس از خواندن داستان امی دوبوآ بود که متوجه شد در معرض خطر است. او حالا همیشه دستکش میپوشد، اما از دیدن همکارانی که قیچیهای آلوده به ساقه گلها را برای بریدن پیتزا استفاده میکنند، شوکه میشود.
راه پیش رو: شفافیت و ایمنی حرفهای
چن با وجود اینکه شغلش را ترک کرده است، مایل به سیاهنمایی این صنعت که عاشق آن بود، نیست. او توصیههای عملی ارائه میدهد: استفاده مداوم از دستکش، نصب دستگاههای تصفیه هوا، تهویه مناسب محل کار و تلاش برای تهیه گل از منابع محلی که شفافیت بیشتری در مورد آفتکشها دارند.
افزایش آگاهی و شفافیت در زنجیره تأمین گل امری حیاتی است. در حال حاضر، بسیاری از گلفروشیهای مستقل مجبورند بدون اطلاعات کافی در مورد مواد شیمیایی، مبدأ و شیوه کار در مزارع، گل خریداری کنند.
صنعت گلفروشی بریتانیا به طور عمده ۸۵ درصد گلهای خود را از طریق زنجیرههای تأمین غیرشفاف وارد میکند. تغییر این وضعیت نیازمند اقداماتی نظیر برچسبگذاری اجباری و تعیین محدودیتهای مجاز برای بقایای آفتکشها بر روی گلها است—تحولی که ممکن است در پی هیاهوی عمومی در فرانسه به زودی شاهد آن باشیم.
همانطور که پروفسور ادلستون تأکید میکند، نیاز به تحقیقات در مقیاس بزرگ برای ارزیابی سلامت گلفروشان وجود دارد تا ابعاد کامل این خطر پنهان مشخص شود. تا آن زمان، ایمنی فردی و افزایش درک ریسک، تنها سپر گلفروشان در برابر این تهدید خاموش است.